رفتن به محتوای اصلی
دیدگاه کلود | ارائه‌کننده سرورهای ابری و اختصاصی
راه اندازی اولیه سرور با CentOS

راه اندازی اولیه سرور با CentOS

برای راه‌اندازی اولیه یک سرور CentOS، ابتدا با کاربر root وارد شوید، سپس یک کاربر جدید بسازید و دسترسی مدیریتی (sudo) به او بدهید. فایروال پایه با firewalld فعال کنید تا امنیت سرور حفظ شود و در نهایت، دسترسی SSH کاربر عادی را برقرار کنید تا عملیات روزانه امن و بدون نیاز به root انجام شود. این مراحل پایه‌ای یک سرور امن و آماده استفاده فراهم می‌کنند.

مقدمه

زمانی که برای اولین بار یک سرور CentOS جدید ایجاد می‌کنید، لازم است در همان ابتدای کار چند مرحله پیکربندی اولیه انجام دهید. این اقدامات باعث افزایش امنیت و بهبود قابلیت استفاده از سرور می‌شوند و یک پایه‌ی محکم برای تنظیمات و عملیات بعدی فراهم می‌کنند.

در این راهنما که توسط دیدگاه بازبینی و آماده‌سازی شده است، مراحل زیر بررسی می‌شوند:

  • ورود به CentOS با کاربر root

  • ایجاد کاربر جدید در CentOS

  • اعطای دسترسی مدیریتی (sudo)

  • راه‌اندازی فایروال پایه در CentOS

  • فعال‌سازی دسترسی خارجی به سرور


مرحله ۱ — ورود به CentOS با کاربر Root

برای اتصال به سرور، باید آدرس IP عمومی سرور خود را بدانید. همچنین به رمز عبور کاربر root یا کلید خصوصی SSH (در صورتی که احراز هویت با کلید انجام شده باشد) نیاز دارید.

اگر هنوز به سرور متصل نشده‌اید، می‌توانید از طریق دستور زیر با کاربر root وارد شوید (به جای your_server_ip آدرس IP سرور خود را وارد کنید):

 
ssh root@your_server_ip

در صورت نمایش هشدار مربوط به اصالت میزبان (host authenticity)، آن را تأیید کنید.
اگر از احراز هویت با رمز عبور استفاده می‌کنید، رمز عبور root را وارد نمایید.
در صورت استفاده از کلید SSH محافظت‌شده با passphrase، ممکن است در اولین اتصال هر نشست از شما passphrase خواسته شود.

اگر این اولین ورود شما با رمز عبور است، احتمال دارد سیستم از شما بخواهد رمز عبور root را تغییر دهید.

درباره کاربر Root

کاربر root بالاترین سطح دسترسی را در سیستم‌های لینوکسی دارد. به دلیل این سطح دسترسی بسیار بالا، توصیه می‌شود از این کاربر برای استفاده روزمره استفاده نکنید. چرا که حتی یک اشتباه کوچک می‌تواند باعث ایجاد تغییرات مخرب در سیستم شود.

به همین دلیل، در ادامه یک کاربر جدید با دسترسی محدودتر ایجاد می‌کنیم که برای کارهای روزانه استفاده خواهد شد. این کاربر در صورت نیاز، می‌تواند موقتاً به دسترسی مدیریتی دست پیدا کند.


مرحله ۲ — ایجاد کاربر جدید

پس از ورود به سیستم با کاربر root، می‌توانید یک کاربر جدید ایجاد کنید که از این پس برای ورود به سرور استفاده خواهد شد.

در مثال زیر کاربری با نام sammy ساخته می‌شود. شما می‌توانید نام دلخواه خود را جایگزین کنید:

 
adduser sammy

سپس برای این کاربر یک رمز عبور قوی تنظیم کنید:

 
passwd sammy

رمز عبور باید دو بار وارد شود. پس از آن، کاربر آماده استفاده است. در مرحله بعد، دسترسی sudo به این کاربر داده می‌شود.


مرحله ۳ — اعطای دسترسی مدیریتی (sudo)

در حال حاضر، کاربر جدید دسترسی عادی دارد. اما گاهی نیاز است برخی دستورات مدیریتی اجرا شوند.

برای جلوگیری از ورود مجدد به حساب root، می‌توان به کاربر عادی دسترسی sudo داد. این امکان به کاربر اجازه می‌دهد با افزودن کلمه sudo قبل از دستور، آن را با سطح دسترسی مدیریتی اجرا کند.

در CentOS، کاربرانی که عضو گروه wheel هستند، مجاز به استفاده از sudo می‌باشند. برای افزودن کاربر جدید به این گروه، دستور زیر را با کاربر root اجرا کنید:

 
usermod -aG wheel sammy

از این پس، کاربر می‌تواند با استفاده از sudo دستورات مدیریتی را اجرا کند.


مرحله ۴ — راه‌اندازی فایروال پایه

فایروال‌ها نقش مهمی در امنیت سرور دارند و دسترسی به پورت‌ها را محدود می‌کنند. در CentOS، سرویس firewalld برای این منظور استفاده می‌شود و ابزار firewall-cmd برای مدیریت آن به کار می‌رود.

نکته: اگر سرور شما روی زیرساخت‌هایی مانند DigitalOcean قرار دارد، می‌توانید به جای firewalld از فایروال ابری استفاده کنید. توصیه می‌شود هم‌زمان فقط از یک فایروال استفاده شود.

نصب firewalld

 
dnf install firewalld -y

از آنجا که تنظیمات پیش‌فرض اجازه اتصال SSH را می‌دهند، می‌توان فایروال را بلافاصله فعال کرد:

 
systemctl start firewalld

بررسی وضعیت سرویس:

 
systemctl status firewalld

در صورتی که وضعیت active (running) باشد، فایروال فعال است و پس از ریبوت نیز به‌صورت خودکار اجرا خواهد شد.

مشاهده سرویس‌های مجاز

 
firewall-cmd --permanent --list-all

مشاهده لیست سرویس‌های قابل فعال‌سازی

 
firewall-cmd --get-services

افزودن یک سرویس (مثلاً HTTP)

 
firewall-cmd --permanent --add-service=http

اعمال تغییرات:

 
firewall-cmd --reload

برای هر سرویس جدیدی که در آینده نصب می‌کنید، باید پورت یا سرویس مربوطه را به‌صورت دستی در فایروال باز کنید.


مرحله ۵ — فعال‌سازی دسترسی خارجی برای کاربر عادی

اکنون که یک کاربر غیر root برای استفاده روزمره داریم، باید امکان اتصال SSH با این کاربر فراهم شود.

تا زمانی که از ورود موفق و عملکرد sudo مطمئن نشده‌اید، بهتر است اتصال root را قطع نکنید.

اگر ورود root با رمز عبور انجام می‌شود

می‌توانید با دستور زیر وارد شوید:

 
ssh sammy@your_server_ip

برای اجرای دستورات مدیریتی:

 
sudo command_to_run

برای افزایش امنیت، دیدگاه اکیداً توصیه می‌کند از احراز هویت مبتنی بر SSH Key به جای رمز عبور استفاده کنید.


اگر ورود root با SSH Key انجام می‌شود

در این حالت باید کلید عمومی را به کاربر جدید منتقل کنید. ساده‌ترین راه استفاده از دستور rsync است:

 
rsync --archive --chown=sammy:sammy ~/.ssh /home/sammy

سپس می‌توانید بدون نیاز به رمز عبور وارد شوید:

 
ssh sammy@your_server_ip

جمع‌بندی

در این مرحله، سرور شما یک پیکربندی پایه، امن و استاندارد دارد. اکنون می‌توانید با خیال راحت نصب نرم‌افزارها و سرویس‌های مورد نیاز خود را آغاز کنید.